Livandi innlit í saltfiskasøguna og eitt týðandi føroyskt vinnuskeið

Savnið á Mýru í Hovi vísir, hvussu siðbundin turrsaltaður fiskur varð hagreiddur, vaskaður og turkaður í Føroyum heilt fram í nýggjari tíð. Saltfiskavinnan var ein týðandi partur av føroyska búskapinum frá seinnu helvt av 19. øld og fram til miðja 20. øld og var við til at leggja grundarlagið undir fiskivinnuna, vit kenna í dag.

Alt arbeiðið varð gjørt við hond og var bæði tíðarkrevjandi og tungt, og stórur partur av arbeiðsmegini vóru kvinnur. Lidni saltfiskurin varð serliga útfluttur til Spania, Portugal og Italia. Rundan um saltfiskavinnuna mentist ein serligur mentanararvur, sum savnið varðveitir og miðlar. Við livandi sýningum og frásøgnum fáa vitjandi innlit í arbeiðshættirnar og tann stóra týdningin, sum saltfiskavinnan hevði fyri føroyska samfelagið.

Vitjan skal avtalast frammanundan.